ايضا در ميان آنها دسته ديگرى است كه در ضبط نفس خود و در خوراك و شرب و حرص در عدالت به پايهء آن دسته كه بفلسفه حقيقت مشغولند ، مىرسند و از آنها كمتر نيستند . عبيد اللّه ابن جبرائيل گفت : با اين بيان به خوبى معلوم شد كه مسيحيان در زمان مسيح ( ع ) به اين صورت‌ها نبوده و اين اعمال را نداشته‌اند ، بدين معنى رهبانيت در زمان مسيح ( ع ) معمول نبوده و بعد از يك‌صد سال پس از مسيح ( ع ) به آن درجه زياد شد ، بقسمى كه از فلاسفه در انجام كارهاى خير برترى يافته و عدالت و خير - خواهى و عفت را شعار خود ساختند . آنگاه به اعجاز تصديق نموده و هر دو حالت را دريافتند و بهر دو منزلت و سعادت يعنى سعادت شرعى و سعادت عقلى نائل شدند . از اين مراتب و مطالب به خوبى تاريخ جالينوس معلوم مىگردد . آخرين مطلبى را كه عبيد اللّه ابن جبرائيل در باب جالينوس نوشته اين است : عبيد اللّه ابن جبرائيل گفته است : از نوشتهء شيخ موفق الدين اسعد بن الياس بن مطران نقل مىكنم كه او گفت : جالينوس از موسى ( ع ) و عيسى ( ع ) در بعضى از مقالات خود نام برده است . نام موسى ( ع ) را در مقالهء چهارم « كتاب تشريح » كه بنا بر رأى ابقراط آورده و مىگويد : كسانى كه متطبب هستند شبيه به موسى ( ع ) شده‌اند ، زيرا موسى ( ع ) مقررات و شرايطى براى يهود وضع مىكرد و شرايع خود را مىنوشت ، ولى دليلى نمىآورد و فقط مىگفت كه خداوند امر كرده و خداوند فرموده است . در كتاب « منافع الاعضاء » از موسى ( ع ) و در كتاب « النبض الكبير » نام موسى ( ع ) و عيسى ( ع ) هر دو را برده و گفته است : چوب و تختهء پيچ‌خورده راست نخواهد شد ، همچنين اگر جابجا شد ، كندن آن آسان است . براى انسان تعليم به پيروان موسى ( ع ) و عيسى ( ع ) آسان‌تر از آن است كه به اطباء و فلاسفه رياكار چيزى بياموزد ؛